"Pepeng"

Eksaktong one week noong nanalasa ang bagyong "Ondoy" at ngayon ay mas malakas pang bagyo na si "Pepeng". Hindi pa nga halos nakaka-recover yung mga nasalanta ay paparating na naman ang bago.

Galing ako sa amin kahapon at thankfully ay mga sagingan lang ang mga nasira namin noong bagyong "Ondoy". At ngayong papadating ang super typhoon ay medyo nine-nerbyos ang nanay at tatay ko. Baka daw mangyari sa amin ang nangyari sa Manila dahil sa dadaan sa Central Luzon ang bagyo kung nagkataon.

Sinabi ko nalang sa kanila na huwag ng matakot ngayon pang may second floor na ang bahay para akyatan kung tataas man ang tubig baha. Sinabi ko nalang yun para lumakas ang loob nila. Naghabilin nalang ako sa kanila na i-monitor ang sapa sa likod at saka i-charged ang emergency light at lahat ng cellphone nila sa bahay.

So far ay hindi pa nararamdaman ang bagyo dito pero nananalangin ako lagi na sana ay lumihis ang bagyo.

The Proposal

Yesterday after my shift, a friend of mine ay nagpasama sa SM Clark para papiliin kung alin ang maganda dun sa mga engagement ring na bibilhin nya para sa kanyang girlfriend na nagta-trabaho sa Singapore.

Aalis na sya mamayang gabi papaunta doon at 5 days ang stay nya. Pupunta sya doon para na rin makasama ang GF nya ng makapag propose sya. Well, may kamahalin din yung singsing. 5.5 White gold sya at .12 carat yung diamond nya. katumbas na ng 1 month salary nya sa work namin.

Sabi ko sa kanya ay okay lang yun dahil para naman sa magiging asawa nya yun at makikita naman nya lagi. Ang hindi lang sya sigurdo ay kung kasya sa girl ang singsing. Sabi nung saleslady ay pede naman daw ibalik para ipapalit ang size.

Sakto namang dumating ang partner ko at tinanong kung anong gusto nya dun sa dalawang choices. At pareho kami ng pinili. he heh he.

Anyway, my partner and I wished him goodluck bago kami nagkahiwa-hiwalay pauwi. Sana lang may pasalubong from Singapore kahit keychain lang. he he he

My Last Day@eTel

Today is my last day for being an eTel employee dahil bukas ay iba na naman ang kumpanya namin. Eksaktong 2 years nung ma acquired ng eTel ang dating kumpanya namin at ngayon ay eTel naman ang na-acquired.

Hindi na ako nag-e-expect ng kahit ano pa man sa bagong kumpanya. Siguro nasanay or na-immune na lang ako sa mga kaliwa't kanang bagong policy na niro-rollout sa amin. Siguro ganun nga ang nasa "BPO". Kaya ultimong 30% Special Holiday Premium ay exempted pa. Naloka ako nung i-anunsyo sa balita na excempted daw ang mga BPO nung libing nung dating religious leader.
Anyway, basta ako gagawin ko ng maayos ang trabaho ko at bayaran lang ako ng maayos at wala ng sabi-sabi pa. =)

39th Monthsary

Well, 39 months na kami ng partner ko ngayon. Still going strong pa din. he he he. Pero walang celebration ngayong araw na ito dahil tinodo na namin last September 23 nung magpunta kami sa opening day ng Marquee Mall at nanood ng sine kasama pinsan, tita, nanay at kapatid nya.

At the same time pareho kaming may trabaho at sya naman ay laging overtime. Kaya greeting nalang muna sa ngayon. Pero gusto nya panoorin ulit yung In My Life na kaming dalawa lang daw. Biro ko naman sa kanya okay lang basta libre nya ako. Wala namang bago sa amin. Parehas pa rin sitwasyon at mabuti nalang ay wala ng tampururot. he he he. Sana nga ganito na kami lagi.

"Ondoy"

Last night ay kakaibang experience ang naramdaman ko dahil sa bagyong Ondoy. Hindi ako makatulog sa lakas ng hangin at hagupit ng ulan. Iniisip ko rin na baka pumasok na naman ang tubig sa aming kuwarto at mabasa na naman ang bagong bili kong Uratex foam na wala pang one week. he he he

Anyway, late na nung nakatulog ako. Siguro dahil na rin sa sobrang antok. At pagkagising ay tamad akong pumasok dahil sa panahon at lamig. Pumasok pa rin ako ang makita ko ang balita sa internet ay naalala ko yung mga panahon na dumaan sa amin ang lahar na galing sa Pinatubo.

Grade 5 ako noon at hinding-hindi ko malilimutan ang mga pangyayari na gumising kami ng madaling araw at tumataas ang tubig na may kasamang putik. Hanggang sa kinaumagahan ay basa lahat pati bigas namin at doon na kami pumunta sa evacuation center.

Nawala din lahat sa amin noon kaya doon namin naranasan ang maghirap sa buhay. Mabuti nalang at hindi sumuko ang mga parents ko at tinaguyod kami hanggang sa marating namin ang buhay namin ngayon.

Kaya sa mga na-apektuhan ng bagyong "Ondoy", ang masasabi kolang ay huwag mawalan ng pag-asa. Just have faith in God and move on. Bale-wala kung mabasa o masira ang materyal na gamit. Ang importante ay magkakasama kayong magkakapamilya.

In My Life @ Marquee Mall

Kahapon pagkalabas ko sa trabaho ay natuloy ang plano namin ng partner ko na magpunta sa opening day ng Ayala Mall sa Angeles City at doon panoorin yung In My Life starring Vilma Santos, Lucky Manzano at John Lloyd.

Although original plan namin ay kaming dalawa lang. Then dapat tatlo kami kasama yung pinsan nyang may kotse para isakay yung Uratex foam na binili ko sa SM pero naging anim kami dahil sumama yung tita, nanay at kapatid na partner ko. Gusto rin nila makita ang bagong mall at the same time gusto rin nila mapanood yung pelikula ni Vilma Santos.
Kaya imagine, anim kami sa loob ng kotse at kinakandong yung naka roll na foam sa may backseat kaya tawa kami ng tawa habang papunta sa Marquee. At pagdating namin sa mall ay madaming tao. I can say na 80% na ang bukas sa mga tenants. Nag-ikot ikot muna kami sa mall. Tatlong floors sya at kakaibang-kakaiba sa SM at Robinsons. Yung mga brands na wala doon ay sa Marquee mo makikita.

Sarado pa rin ang Department Store at Supermarket at napansin ko na walang foodcourt. Hindi ako satisfied sa apat ang sinehan. Maliit sa loob at walang Comfort Room. Kelangan mopang lumabas at magpa-tatak sa guard bago lumabas kung pupunta ka sa banyo.

Nadatnan namin si Derek Ramsey na endorser ng Oxygen at si Eric Santos na kumanta dun sa may Activity Center. Ang masasabi kolang ay malaki at maganda ang Marquee Mall except sa mga sinehan nya.

At 4PM ay nag-umpisa ang palabas ng In My Life. Satisfied ako sa pelikula dahil napakagaling ng mga gumaganap. Maiiyak ka talaga. Ako pinipigilan kolang, nahihiya kasi ako sa may katabi ko na hindi namin kilala.

Sa mga hindi pa nakakapanood, you must see that movie

Holiday Excemptions

It's supposed to be a non-working holiday today. However, our dear President declared that BPOs and Electronics companies are excempted and it's a regular working day for us.

Hmmm, first time kong narinig na may holiday na excempted ang ibang sectors or companies. First time ata mangyari ito sa Pinas. I did not know na may ganon pala. Yung iba nag-e-enjoy sa bakasyon samantalang ang nasa trabaho ay wala man lang additional na 30% premium pay? It's unfair talaga.

Siguro nag request mga BPO companies kay Ate Glo na i-excempt sila sa holiday para hindi sila magbigay ng additional premium pay sa mga empleyado nila. Lalo na sa panahon ngayon na madaming nagtatrabaho sa mga call centers at halos nasa evening shift sila.
Madalang lang naman magkaroon ng holidays tapos i-excempt kapa. Kainis!

38th MonthSary

Kahapon kahit walang planong celebration dahil hindi na halos kami nag-uusap sa mga schedule namin ay biglaan ang pagkain namin sa McDonalds. I'm about to sleep na ng mag text sya sa akin at sabing lalabas daw sya ng 4:30PM at nagyayang mag McDo.

Kahit busog pa ako ay pumayag na rin ako para naman makabawi kami sa isa't-isa at makapag kwentuhan at i-update ang isa't-isa sa mga nangyayari sa aming mga trabaho at kaibigan. Madami kaming napag-usapan dahil sa may katagalan narin kaming hindi nakakapag-usap ng maayos at tahimik.

Usually kasi kapag umuuwi sya ay mahimbing na ang tulog ko dahil sa laging may overtime sya. Pag gising ko naman ay sya naman itong mahimbing ang tulog.
Mahigit isang oras din kaming nasa McDo. Sinulit narin namin ang oras dahil sa naka-upo kami sa may couch nila. he he he

My First Time's

Una sa lahat ay first time kong pumasok sa trabaho na isang oras lang ang tulog kaya naman heto at bangag na bangag ako, para akong naka high at parang madaming hangin ang aking ulo at pumipikit pikit na ang aking mga time. Ganito kasi ang nangyari...

Kahapon ay sumama ako sa Manaoag, Pangasinan para magsimba. Niyaya ako ng bestfriend ng partner ko na kakadating lang galing Guam. Umuwi siya sa pinas para sa operation nya bukas. First time kong pupunta sa Manaoag at natyempong day-off ko kaya sumama na ako since may sasakyan naman at pagkain. he he he

Umalis kaming Pampanga ng 5:30AM at dumating kaming Manaoag ng 8:30AM. Nag almusal muna kami at pagkatapos ay bumili ng mga souvenir items at mga image ng Our Lady of Manaoag at mga kandila para mapa bless namin sa misa ng 10AM.

Bumili akong Rosaryo para sa kuya at mga tita ko, rebulto naman ni Our Lady of Manaoag para sa nanay ko since mayroon na syang rosaryo na galing din sa Manaoag. Yung bestfriend ng partner ko ay binigyan naman akong Crucifix.

30 minutes lang ang misa at pagkatapos ay blessing ng mga religious items. Pagkatapos ay pumunta kami dun sa nagtitirik ng mga kandila at nagdasal din.

After that ay kumain kaming lunch sa may likuran ng simbahan. Mayroon doong picnic area na may mga mesa at pagkain. As usual, ang baon nilang pagkain ay yung favorite nilang malalaking hipon at crabs at saka adobong manok. Pagkatapos kumain ay bumili kaming Tupig na kilalang kilala sa Pangasinan.

At 12:30 ay umuwi na kami at nakarating kami sa Pampanga ng 3:00PM. Nagpahinga sandali sa bahay at pagkatapos ay pumunta kaming Robinsons para panoorin yung And I Love You So nina Bea Alonzo, Sam Milby at Derek. First time kong manood ng sine sa Robinsons Angeles at first time ko rin sila makasama sa sine. Pagkatapos sa sine ay meryenda muna at saka pumunta sa may Floridablanca para bisitahin yung Monther-in-law nung bestfriend ng partner ko at nakabalik na kaming 11:00PM sa bahay nila at kumain pa ng dinner.

This time hindi na ako kumain dahil hindi kona sa sobrang busog kona. At saka for sure mahihirapan na akong matulog kapag kumain pa ako. Nakauwi na kami ng partner ko sa bahay namin ng 11:45PM. Hilamos muna at toothbrush, at inayos ang higaan. 12:30AM ng makatulog na ako at gumising akong 1:30AM para pumasok sa trabaho.

Well, kahapon ay sulit naman ang saya kaya titiisin at kakayanin ko ang araw na ito. No choice eh. he he he

Kahapon, kahit na antok na antok na ako ay sumipot pa rin ako sa birthday treat ng isa kong college friend na kumare ko rin. 5:30PM ang usapan pero nakumpleto kami ng 7PM.

Sulit naman ang paghihintay dahil sa more than a year nung last kaming lumabas or nagkita-kita ng kumpleto kami. Kaya naman super saya kami at talagang nag-enjoy at nawala saglit ang stress at pagod ko.

Treat nya kami sa may Flavours of China sa SM Clark. Lahat kami first time kumain dun except sa celebrant kaya excited kaming lahat. Nag order kaming dalawang klase ng fried rice, may fish fillet, chicken, pork, vegetable at saka pancit. Hindi ko alam mga pangalan ng dishes nila eh. he he he. Anyway, less than 10 minutes ay na-i-served ang food namin.

Habang kumakain ay saka naman umandar ang madaming kwentuhan, kung ano ang latest sa buhay at kung anong balita sa mga ibang friends namin.

More than 1 hour din kaming nag-stay dun. Para sa aming lahat ay satisfied kami sa lasa ng kinain namin. Positive feedback lahat except sa presyo ng drinks nila na tig 50 pesos ang bottomless iced tea at 30 pesos ang bottled water.

Pero all in all ay affordable pa rin ang price nila kaya recommend ko sa mga group of friends na naghahanap ng makakainan na makakapag kwentuhan kayo ng maayos.

After last night, i'm sure matatagalan na naman bago kami ma-kumpleto ulit. Tantiya nga namin baka January 2010 na kapag nanganak na yung isa.

37th Month With Harry

Yesterday, my partner and I celebrated our 37th Monthsary. As usual, nanood kaming sine at pinanood ang Harry Potter and the Half Blood Prince. Although marami sa mga ka-trabaho ko ang nagsasabing boring yung movie ay pinanood pa rin namin dahil sa napanood namin yung part 1 to 5 ng movie.

In my personal point of view, inantok talaga ako sa pelikula. Parang kulang ng action at adventure at parang bitin sya talaga. Hindi talaga ako satisfied. Kahit na ang partner ko ay na dissapoint sa movie.

Then nag dinner kami sa may Tokyo Tokyo. Nag order akong Yakisoba at nabigla ako ng magustuhan nya ang Yakisoba na first time pala nya matikman sa Tokyo Tokyo. Usually kasi kinakain namin doon ay California Maki. Pero para maiba ay sinubukan ko nga yun.

Ang Ahas sa Kusina

Last night habang kasalukuyan kong nanonood ng balita ay pumasok ang nanay ng partner ko sa kwarto para hiramin yung flashlight kasi daw may nakita silang brown na malaking ahas sa may kusina. Yung brown na ahas pa naman dito ay may kamandag at nakakamatay. Kilala syang local cobra sa amin.

Lumabas ako sa kwarto at tumulong sa paghahanap at hindi na namin nakita. Hinala nila ay lumabas sya sa may butas. Pero para sa akin ay hindi pa sya nakalabas dahil yung butas ay medyo mataas. Tatlong hallow-blocks yung taas at hindi basta-basta makaka gapang pataas ang ahas ng ganoon kabilis.

Pinalo-palo namin ang mga gamit sa may lugar na pwede nyang pagtaguan pero wala pa rin kaming nakita. Hindi ako mapakali dahil baka biglang pumasok sya sa kwarto namin dahil hindi fitted ang pintuan ng kwarto. Ibig sabihin ay may malaing siwang ang pintuan from the floor at kahit ang pusa namin ay nakakadaan doon, ahas pa kaya diba?

Kahit na antok na antok na ako ay hindi pa rin ako makatulog. Pakiramdam ko may gumagapang o gagapang na ahas kapag tulog na ako. Nakahiga pa man din ako sa may lapag at nag overtime pa partner ko kaya wala akong kasama.

Tinakpan ko ang siwang ng pintuan gamit yung carpet para hindi sya makapasok just in case kaya naka-idlip ako. Umuwi partner ko ng 10:30PM at doon gumaan pakiramdam ko at nawala ang aking takot.

Pero tatlong oras lang ang tulog ko at kelangan ko ng pumasok sa trabaho. Kaya naman heto ako at antok na antok. I still hope na tuluyan na ngang lumabas yung ahas na yun. Hindi bale ng daga or ipis ang gumapang kesa naman ahas na may kamandag.